![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikpD_JC_mEgBsGJvW8RjSecVFVL8RVNK_7q5jEmtIsmzKmsRvm8AUlUsRtwNU1Ir1Yi9f1e_zbNL1ilwKkM6VV-ClKPqPhkF5cfiia73azgsNo-9EKVbL6UMGc1-dTB3qxd3pUAjPsWjaD/s320/%E1%80%9E%E1%81%BE%E1%80%80%E1%81%A4%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%B6%E1%80%AF.jpg)
ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ေတာ့ March လထဲ စဝင္ရင္ပဲဲ သၾကၤန္အေငြ႔အသက္ေလးေတြ ရစျပဳျပီ။ သၾကၤန္ေတြမွာ မိဘေတြနဲ႔ ဘုရားဖူးမထြက္ျဖစ္ရင္ ေတာင္ငူမွာပဲ ႏြႊဲပါတယ္္။ ေတာင္ငူသၾကၤန္ကေတာ့ ကေလးဘဝတုန္းက သၾကၤန္ကိုပဲ တမ္းတမိပါတယ္။
အိမ္က ဗိုလ္မွဴးဖိုးကြန္းလမ္းမွာဆိုေတာ့ မစည္ဘူးဆိုတဲ့ႏွစ္ေတာင္ ေရပက္ခံထြက္တဲ့သူက မျပတ္ပါဘူး။ ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြအျပင္ အိမ္နားနီးခ်င္းကေလးေတြပါ အိမ္မွာပဲ စုပက္ၾကတာမ်ားတယ္။ သၾကၤန္တိုင္းမွာ အၾကိဳေန႔မနက္ကေန အတက္ေန႔ညေန မိုးစုပ္စုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အထိ ေရပက္ရမွ ေက်နပ္ပါတယ္။ ခိုက္ခိုက္တုန္မွ သိမ္းပါတယ္။ အေဖက ေရကို ပီပါနဲ႔ ၾကိဳျဖည့္ေပးထားတယ္။ ညေနပိုင္းေတြဆို ေရခဲတံုးေတြဝယ္ ဇလံုၾကီးထဲ ထည့္စိမ္ျပီး ပက္ၾကတယ္။ ေရပက္ခံထြက္တဲ့သူေတြဆီက
“ေအာင္မေလး ေအးလိုက္တာဗ် ေရခဲေရနဲ႔ ပက္တယ္ဗ်ိဳ႔”
ဆိုတဲ့ အသံျပန္ၾကားရရင္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ေလ။
အၾကိဳေန႔မတိုင္ခင္ ျပင္ဆင္မွဳအေနနဲ႔ အခိ်ဳရည္သတၱဳဗူးခြံေတြကို သံမံတလင္းမွာ တိုက္ေသြးျပီး အဝကို ေဖာက္ထားပါတယ္။ ခြက္ေစာင္းခုတ္မလို႔ပါ။ ဗူးထဲမွာ ေရသံုးပံုတစ္ပံုေလာက္ထည့္ ေအာက္ေျခက လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ျမဲျမဲကို္င္ျပီး လူရွိရာကို ခုတ္ခ်ရင္ ေရအားက အသားအေတာ္နာပါတယ္။ အမူးသမားေတြ ေရလာလုရင္ ေဆာ္ပေလာ္တီးဖို႔ပါ။ အမေတြကို ေရလာေလာင္းတဲ့ ငနဲသားေတြကို ျပန္ေဆာ္တဲ့ လက္နက္အျဖစ္လဲသံုးပါတယ္။
အၾကိဳေန႔နံနက္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စပက္ပါျပီ။ Steel Pipe ေလးနဲ႔ပါ။ Steel Pipe မွာမွ တခိ်ဳ႔က အားပိုေကာင္းျပီး ေရအားစူးတဲ့ေခါင္းကို လဲတပ္ျပီး သုံးၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္စဲြေတာ္ ပိုက္ေလးကေတာ့ ရိုးရုိးပဲမို႔ အျပိဳင္ပက္ၾကရင္ သိပ္မတိုးပါဘူး။ ခ်ာတိတ္တခ်ိဳ႔က အဖြဲ႔လိုက္ ေျခလ်င္ထြက္ၾကတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြလာရင္ ပိုက္နဲ႔ ျပိဳင္ထိုးၾကေတာ့တာပဲ။ ျပိဳင္ပက္လို႔ မႏို္င္ရင္ ပီပါပုံးထဲ ေရျဖည္႔တဲ့ ပိုက္နဲ႔ျပန္ထိုးပါတယ္။ အဲဒါမွ မႏုိင္ရင္ ဘာလုပ္တယ္ထင္ပါသလဲ။ ျခံထဲဝင္ေျပးပါေတာ့တယ္။ အာဂ သတၱိပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရအျမဲပက္ေနၾက ေဖာက္သည္ ဦးေလးၾကီးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ကေလးေတြဆိုေတာ့ ျဖတ္သြားတဲ့သူတိုင္းကို ေရစိုေအာင္မပက္ႏိုင္ပါဘူူး။ အဲဒီ ဦးေလးၾကီးကေတာ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ျပီး အျမဲေရပက္ခံထြက္ေနၾကပါ။ သူလာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ၾကိဳက္ ရႊဲနစ္ေနေအာင္ ဝိုင္းပက္ၾကျပီးမွ ဆက္သြားပါတယ္။ ခြက္ေစာင္းခုတ္လည္း ျပံဳးျပံဳးပါပဲ။ ကေလးေတြေပမယ့္ ၾကာေတာ့ ခြက္ေစာင္းခုတ္ရမွာ အားနာလာၾကတယ္။
တစ္မနက္မွာေတာ့ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ စက္ဘီးမွာ လက္ဆြဲျခင္းၾကီးခ်ိတ္ျပီး ျဖည္းျဖည္းေလး နင္းလာပါတယ္။ ေရပက္မလို႔ အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးတစ္သိုက္ကိုလည္းျမင္ေရာ အေဒၚၾကီးက ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔-
အိမ္က ဗိုလ္မွဴးဖိုးကြန္းလမ္းမွာဆိုေတာ့ မစည္ဘူးဆိုတဲ့ႏွစ္ေတာင္ ေရပက္ခံထြက္တဲ့သူက မျပတ္ပါဘူး။ ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြအျပင္ အိမ္နားနီးခ်င္းကေလးေတြပါ အိမ္မွာပဲ စုပက္ၾကတာမ်ားတယ္။ သၾကၤန္တိုင္းမွာ အၾကိဳေန႔မနက္ကေန အတက္ေန႔ညေန မိုးစုပ္စုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အထိ ေရပက္ရမွ ေက်နပ္ပါတယ္။ ခိုက္ခိုက္တုန္မွ သိမ္းပါတယ္။ အေဖက ေရကို ပီပါနဲ႔ ၾကိဳျဖည့္ေပးထားတယ္။ ညေနပိုင္းေတြဆို ေရခဲတံုးေတြဝယ္ ဇလံုၾကီးထဲ ထည့္စိမ္ျပီး ပက္ၾကတယ္။ ေရပက္ခံထြက္တဲ့သူေတြဆီက
“ေအာင္မေလး ေအးလိုက္တာဗ် ေရခဲေရနဲ႔ ပက္တယ္ဗ်ိဳ႔”
ဆိုတဲ့ အသံျပန္ၾကားရရင္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ေလ။
အၾကိဳေန႔မတိုင္ခင္ ျပင္ဆင္မွဳအေနနဲ႔ အခိ်ဳရည္သတၱဳဗူးခြံေတြကို သံမံတလင္းမွာ တိုက္ေသြးျပီး အဝကို ေဖာက္ထားပါတယ္။ ခြက္ေစာင္းခုတ္မလို႔ပါ။ ဗူးထဲမွာ ေရသံုးပံုတစ္ပံုေလာက္ထည့္ ေအာက္ေျခက လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ျမဲျမဲကို္င္ျပီး လူရွိရာကို ခုတ္ခ်ရင္ ေရအားက အသားအေတာ္နာပါတယ္။ အမူးသမားေတြ ေရလာလုရင္ ေဆာ္ပေလာ္တီးဖို႔ပါ။ အမေတြကို ေရလာေလာင္းတဲ့ ငနဲသားေတြကို ျပန္ေဆာ္တဲ့ လက္နက္အျဖစ္လဲသံုးပါတယ္။
အၾကိဳေန႔နံနက္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စပက္ပါျပီ။ Steel Pipe ေလးနဲ႔ပါ။ Steel Pipe မွာမွ တခိ်ဳ႔က အားပိုေကာင္းျပီး ေရအားစူးတဲ့ေခါင္းကို လဲတပ္ျပီး သုံးၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္စဲြေတာ္ ပိုက္ေလးကေတာ့ ရိုးရုိးပဲမို႔ အျပိဳင္ပက္ၾကရင္ သိပ္မတိုးပါဘူး။ ခ်ာတိတ္တခ်ိဳ႔က အဖြဲ႔လိုက္ ေျခလ်င္ထြက္ၾကတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြလာရင္ ပိုက္နဲ႔ ျပိဳင္ထိုးၾကေတာ့တာပဲ။ ျပိဳင္ပက္လို႔ မႏို္င္ရင္ ပီပါပုံးထဲ ေရျဖည္႔တဲ့ ပိုက္နဲ႔ျပန္ထိုးပါတယ္။ အဲဒါမွ မႏုိင္ရင္ ဘာလုပ္တယ္ထင္ပါသလဲ။ ျခံထဲဝင္ေျပးပါေတာ့တယ္။ အာဂ သတၱိပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရအျမဲပက္ေနၾက ေဖာက္သည္ ဦးေလးၾကီးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ကေလးေတြဆိုေတာ့ ျဖတ္သြားတဲ့သူတိုင္းကို ေရစိုေအာင္မပက္ႏိုင္ပါဘူူး။ အဲဒီ ဦးေလးၾကီးကေတာ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ျပီး အျမဲေရပက္ခံထြက္ေနၾကပါ။ သူလာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ၾကိဳက္ ရႊဲနစ္ေနေအာင္ ဝိုင္းပက္ၾကျပီးမွ ဆက္သြားပါတယ္။ ခြက္ေစာင္းခုတ္လည္း ျပံဳးျပံဳးပါပဲ။ ကေလးေတြေပမယ့္ ၾကာေတာ့ ခြက္ေစာင္းခုတ္ရမွာ အားနာလာၾကတယ္။
တစ္မနက္မွာေတာ့ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ စက္ဘီးမွာ လက္ဆြဲျခင္းၾကီးခ်ိတ္ျပီး ျဖည္းျဖည္းေလး နင္းလာပါတယ္။ ေရပက္မလို႔ အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးတစ္သိုက္ကိုလည္းျမင္ေရာ အေဒၚၾကီးက ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔-
“မပက္ပါနဲ႔ကြယ္ ရပ္ေပးပါ့မယ္”
ဆိုျပီး သူ႔စက္ဘီးလဲမွာစိုးလို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒါကို ေဟာဒီက ကၽြန္ေတာ္က
“မပက္ပါနဲ႔ကြယ္ တစ္က်ပ္ေပးပါ့မယ္”
လို႔ နားၾကားလြဲပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ျငိမ္မေနေသးပါဘူး။
“ေဟ့ မပက္ၾကနဲ႔ကြ ဒီအေဒၚက တစ္က်ပ္ေပးလိမ့္မယ္”
လို႔လဲ ေအာ္မိေရာ အားလုံးဝိုင္းရယ္ၾကေတာ့တာေပါ့။ ဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုုယ့္ဟာကိုယ္ မွားမွန္းသိျပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ အိမ္ထဲဝင္ေျပးတာ အဲဒီမနက္က ေရဆက္မပက္လိုက္ရပါဘူး။ ။
------------------------------------------------------------------------------------------------------
[ဒီပံုေလးကို ရက္ေရာတဲ့ ကုိဆူး ဆီကေန ခဏယူသံုးထားပါတယ္]
------------------------------------------------------------------------------------------------------
[ဒီပံုေလးကို ရက္ေရာတဲ့ ကုိဆူး ဆီကေန ခဏယူသံုးထားပါတယ္]
6 comments:
က်မက ေတာ့တစ္က်ပ္မေပးဘူး။ ပက္ခ်င္ပက္လိုက္ ေဟာ့ေတာ့ ေရေတြရႊဲကုန္ၿပီ.....
တုိ႔ေတြေနခဲ႔တုန္းက မိုင္ဒါကြင္းနားမွာ..လမ္းနံမယ္ေတာင္ မမွတ္မိေတာ႔ဘူး..:P .. နွစ္ေပါင္းအစိတ္ေတာင္ၾကာခဲ႔ၿပီကိုး..။
အဲဒီတုန္းက ကေလးဆိုေတာ႔ တစ္က်ပ္ေပးရင္တကယ္မပက္ဘူးဆုိတဲ႔ သေဘာေပါ႔ေနာ္..ခုေရာ..ဟင္
ဖတ္ရတာ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးေလး.. ေကာင္းမွေကာင္း..
Post a Comment